En uno de los enlaces que podeis encontrar en la barra lateral derecha en la sección de bitácoras amigas EL TIEMPO DE LOS AFICIONADOS encontré un post muy chulo, “aprendiendo a leer nubes”, aprovechando que estamos de vacaciones y que algunos podreis observar las nubes en diferentes lugares, que os parece si intentais reconocer los “Cumulus, altocumulus…etc”, por que…. podremos ver las mismas nubes si vivimos en Galicia, en Cataluña, en Francia, en la India, en África…etc,  entenderá el cielo de  razas, colores ,idiomas…

ÁS FAMILIAS DOS GRADUADOS (COPÉRNICOS E GALILEOS)

Deixaría empurrar o tempo cara atrás para retrasar este momento.

Cada despedida ven cargada de recordos que deixan unha imborrable marca no meu corazón: o primeiro día de clase, as saídas, os pucheiros, algúns medos e moitísimas risas.

Fomos coñecéndonos pouco a pouco, con apertas, bicos e moito traballo xuntos.

Todo o camiño que percorremos dende aquel lonxano día contribuíu ao desenvolvemeto emocional dos vosos fill@s e indudablemente, foi fundamental para todo este proceso, que, tanto vós coma nós, compartíramos o mesmo obxectivo.

A miña tarefa hoxe rematou pero vós non vos despedides, nin tedes vacacións. Querémosvos agradecer o voso apoio, o voso afecto, o voso tempo e as vosas axudas. Pero sobre todo, darvos as grazas por prestarnos eses pequenos tesouros que son “OS COPÉRNICOS” e “OS GALILEOS”, para crecer, tamén nós, como mestras e convencernos, unha vez máis, de que eleximos a máis gratificante das profesións.

Moitos bicos e grazas pola vosa confianza!!!!!!

Unha historia con final

Adicada a todos os copérnicos e galileos, con moito cariño das súas profes Susana e Rosa.

“Hoxe quero… a todos contar

unha historia con final.

repítese cada curso

¿Tedes ganas de escoitar?

Xa fai tres longos anos

nenas, nenos e papás.

Un pouquiño temerosos

chegaron a este lugar.

Elena estaba na porta

e deuvos a benvida,

segura de que se abrían

novos camiños nas vosas vidas.

Dende aquel lonxano día,

compartimos

con ansias e con anhelos

miles de soños secretos.

A maxia dunha mirada,

o sorriso do máis pequeno

fixeron que cada día

traballásemos sen medo.

Deixades atrás este sitio,

onde tantos recordos temos:

contos e palabras,

números e ata… experimentos.

Crecéstedes tanto, taaaaanto,

que xa é hora de rematar.

De decirvos: ata sempre!!!!

e de deixarvos voar.

| View Show | Create Your Own