Archivo mensual: abril 2009

Hoy recibimos un correo de ” Los tres mosqueteros de la torre”,alumnos de un cole de Pontevedra, nos proponen un juego , aprovechando que somos científic@s, como queremos compartirlo con todos vosotr@s , os lo enseñamos tal cual nos llegó.

Hola, Galileos:

Somos los alumnos de Ana.
Nos llamamos Ángela, Cati y Jesús.
Os agradecemos mucho que nos dierais los 13 huevos de gusanos de seda. Gracias a vosotros no estamos tristes porque alguien nos tiró los huevos que teníamos.
No os preocupéis por los gusanos de seda, que los cuidamos muy bien.
Esperamos que para el año que viene tengáis muchos huevos más.
Nos hemos enterado de que los Galileos sois científicos y queremos proponeros un juego: tenéis que adivinar qué hay en la ventana de nuestra clase. Os enviamos algunas fotos para ayudaros a resolver el misterio. Vais a ver que es un círculo hecho de ramas.
Cuando tengáis una respuesta nos enviáis un e-mail y seguimos jugando.

Un saludo a todos y a todas.

Ángela, Caty y Jesús.

nino-jaivotas
nino-jaivotas-2

 

La respuesta de los Galileos fué: 

MUHAS GACIAS

NOS ENCANTO BUESRO NIDO

ES U NIDO GIGANT ??? I MISTERIOSO

GALILEOS ( Jose , Julen y Marcos)


 Xa sabedes que Puchi é a mascota dos Galileos, pois resulta que ten unha amiga , nós nunca a vimos, pero ela escríbemos mensaxes o noso correo e propónnos adiviñas como esta:

 “UN PRATIÑO DE NOCES
QUE POLA NOITE SE ESPALLAN
E POLO DÍA SE ESCONDEN”.

Esta acertámola, eran as estrelas, pero mandou unha nova e esta está a darnos máis traballo.

 haditaliteratura

MOI BEN! TEREI QUE BUSCAR OUTRAS MÁIS DIFÍCILES. A VER QUE TAL CON ESTA, IDES NECESITAR PISTAS, XA VEREDES:

“ALTO OU BAIXO
DEITADO OU DE PÉ
SEMPRE ESTÁ CALADO
E NON HAI QUEN
FALE MELLOR CA EL”

A VOSA AMIGA.

 

Aínda que eu penso que nos estámos achegando ,  xa nos tivo que dar pistas  por que non era un “home durmindo”

FRÍO, FRÍO, IREA… VOUCHE DAR UNHA PISTIÑA: NON É UNHA PERSOA. PREGUNTADE, PREGUNTADE..

 E nós respostamos:     U     LORO   (Marcos)            AROL  ( UN ÁRBOL) -(Irea)         IANO (PIANO) ( Diego)
 
Non sei non sei…a ver que nos dí a amiga de Puchi, ¡¡¡queremos  pistas!!!! 
 
 


O luns cando chegamos o cole tiñamos unha mensaxe de Rita cunhas fotos chuliñas, era arte feito con froitas, pan, fariña… As fotos eran impresionantes. Mandámosllas aos Copérnicos e aos Galileos para que as visen.

Hoxe volvemos a velas e tivemos unha gran idea. Nos tamén podiamos facer cadros orixinais cos restos da merenda. Así que durante a merenda gardamos as mondas, os botes e calquera cousa que puidera servirnos e, puxémonos mans a obra.


Los científicos, además de investigar,experimentar, descubrir….también necesitamos comer, para ello lo primero que tenemos que hacer , y puesto que ya vamos camino de primaria, es aprender a ir a hacer la compra, para eso entre tod@s acabamos de inaugurar el “SUPER DE LOS GALILEOS”, no ha sido nada fácil .
Para poder inaugurar tuvimos que etiquetar todos y cada uno de los productos puestos a la venta , luego colocarlos en los diferentes lugares, clasificándolos entre todos, pero , como es lógico ,para comprar lo fundamental son los euros, y una lista en la que anotamos lo que queremos comprar, hoy , día de la inauguración hemos manejado sólo monedas de 1 y 2 euros, mañana ya tendremos billetes de 5 y 10 euros.
A pesar de que el proceso de pagar y que se nos acabe el dinero si compramos muchos productos…etc aún no lo tenemos muy claro , vamos a trabajar en ello .
Esta ha sido la inauguración de nuestro “SUPER” (PD: los precios son altísimos, 6 euros 1 limón)


Hoxe celebramos os aniversarios do mes de abril.  Antón e Alba celebraron os seus 4 anos, Sheila e Gabriel os 5, Carmen e Sara os 6 e  a profe Susana, 25… Alomenos foi o que nos comentou!! Aproveitamos para comer amorodos con chocolate negro e branco. Os Galileos e os Copérnicos encargáronse de sacarlle as follas para que o resto pinchara cun escavadentes e enchera o amodoro de chocolate.A verdade é que o pasamos moi ben, tiñamos 5 caixas de fresas enormes e non quedou nin unha. Da gusto velos comer froita con tanta ansia. Non temos moitas fotos porque fallaron as novas tecnoloxías, a ver se a profe Rosa tivo mellor sorte e pode colgar máis fotos para que vexades como foi a festa.


OS COPÉRNICOS ESTIVEMOS A INVESTIGAR E COA AXUDA DUNHA CIENTÍFICA MARIÑA, AVERIGUAMOS COMO SE PODÍA PELAR UN OVO CRÚ SEN ROMPELO. FÁTIMA EXPLICÓUNOS QUE ESE EXPERIMENTO ERA ALGO PARECIDO AO QUE PASA COA CHOIVA ÁCIDA.

TIVEMOS QUE METER NUN BOTE DE CRISTAL UN OVO CRÚ E VINAGRE. AO MOMENTO O OVO RODEOUSE DE PEQUENAS BURBULLAS E COMENZOU A FLOTAR COMO SE NON PESASE NADA. DEIXÁMOLO VARIOS DÍAS SUMERXIDO NAQUEL LÍQUIDO E CANDO O SACAMOS A CÁSCARA DESAPARECERA COMO POR ARTE DE MAXIA, NOS MIRÁMOLO CON MOITA ATENCIÓN COAS LUPAS PARA DESCUBRIR ONDE ESTABA Á CÁSCARA E DESCUBRIMOS QUE AGORA NON TIÑA E QUE SE O COLLÍAS NA MAN PODÍAS NOTAR O BRANDIÑO QUE ESTABA E COMO SE MOVÍA DENTRO DEL A XEMA, TAMÉN COMPROBAMOS QUE SE O MIRÁBAMOS A TRAVÉS DA LUZ DA FIESTRA OU CUNHA LINTERNA PODÍAMOS VER O SEU INTERIOR SEN TER QUE ROMPELO. FOI ALGO ESPECTACULAR!!!

[rockyou id=136732499]


E quen é Alex? Se lle preguntades aos Vincis diranvos que Alex é o seu amigo, que vive en Cangas e lle manda música de rock polo ordenador. Nembargantes, hai unha historia detrás deste amigo dos Vincis que me gustaría contarvos antes de que vexades o vídeo que vou engadir.

Alex é un amigo meu, é mestre de matemáticas nun instituto de Cangas. Un día ceando estabamos falando das clases e comentei que lles poñía música cando estaban traballando, tentaba que fose o máis variada posible… E el díxome

_Ponlle Led Zeppelín!

Eu respondín como respondería un neno de 3 anos, iso aos nen@s non lle gusta, e el díxome como podía estar tan segura. Así que, medio en broma, díxenlle que  mandara un mail aos Vincis con esa música e xa veriamos quen tiña razón.

Por suposto, non pensei que tal mail ia chegar pero pasados un días os Vincis recibiron o primeiro correo de Alex onde se presentaba coma un seguidor do blog e fanático do rock and roll. Co seu mail viña unha canción de Led Zeppelín e… coma non podía ser doutra maneira aos Vincis non lles gustou. Encantoulles!! Comezaron a bailar coma tolos. Non tardaron en contestarlle e pedirlle máis cancións. Pero, como os nenos son impredecibles tamén lle pediron un debuxo dunha bolboreta e esta primera petición inocente acabou no proxecto das bolboretas que xa coñecedes.

Os mails continuaron e os nen@s non tardaron en convidalo a vir ao cole a facer un experimento matemático.

Sei que Alex tivo que romper bastante a cabeciña para facer un experimento axeitado aos nenos de educación infantil, xa que a súa especialidade é secundaria, pero, ao final, todo saiu INCRIBLEMENTE BEN.

Primeiro os Vincis lle mandaron un mail moi simpático dándolle indicacións para chegar ao cole, despois puxemos frechas ata a nosa aula. Estiveron toda a maña super nervoso pero cando chegou, pasado o impacto inicial todo foi rodado, coma se se coñeceran de sempre.

O vídeo dura 10 minutos, sei que é bastante longo pero, sinceramente, paga a pena. Os nenos están entusiasmados, atentísimos e construindo as súas propias aprendizaxes, que, sen dúbida é o obxetivo fundamental deste proxecto.



A %d blogueros les gusta esto: