LECTURA SILENCIOSA COAS FAMILIAS DOS CHOQUETES

Pola semana do libro, fixemos o venres unha lectura silenciosa moi particular, invitamos ás familias do cole a facela con nós. E cal foi a nosa sorpresa cando moitos invitados chegaron á ler cos choquetes (papis, mamis, avós,…) todos caladiños puxéronse a ler, uns polo corredor, outros na clase, por parellas, en grupiños,… cada quen buscou un compañeiro ou compañeira de lectura creando un momento moi máxico todos xuntiños, atentos e caladiños.

<table cellspacing=”0″ cellpadding=”0″ border=”0″ bgcolor=”#ffffff”><tr><td><a href=”http://www.smilebox.com/play/4e4451774f5445314d44553d0d0a&blogview=true&campaign=blog_playback_link&partner=cja&#8221; target=”_blank”><img width=”420″ height=”330″ alt=”Click to play this Smilebox slideshow” src=”http://www.smilebox.com/snap/4e4451774f5445314d44553d0d0a.jpg&#8221; style=”border: medium none ;”/></a></td></tr><tr><td><a href=”http://www.smilebox.com?partner=cja&campaign=blog_snapshot&#8221; target=”_blank”><img width=”420″ height=”46″ alt=”Create your own slideshow – Powered by Smilebox” src=”http://www.smilebox.com/globalImages/blogInstructions/blogLogoSmilebox.gif&#8221; style=”border: medium none ;”/></a></td></tr><tr><td align=”center”><a href=”http://www.smilebox.com/?campaign=blog_playback_link&partner=cja&#8221; target=”_blank”>Photo slideshow</a> made with Smilebox</td></tr></table>

DÍA DA ÁRBORE

Un ano máis fomos pasar unha xornada no Monte en compañía da Comunidade de Montes de Reboreda e Ventosela e da ANPA. Foi un día de xogar, de disfrutar de boa compañía, compartir unha merenda, aprender novas cousas sobre o medio e emprender accións para a súa permanencia e durabilidade.

Aquí vos deixo un resumo.


Ademais, a Comunidade de Montes soltou coellos, e isto foi o que nos contaron.

O RECETAPOLARIO: SOÑOS DE FADA

Esta semana a nosa maleta das receitas viaxou a casa de Alba e alí prepararon unha receita moi especial, máxica e divertidísima.
O xoves Marcia, a mamá de Alba, veu ao cole e cociñamos xuntos “Soños de fada”.

Foi incrible, coma dicían os Apolos, era maxia de verdade porque as mans quedabann brillantes.
Queredes saber coma o fixemos? Pois dádelle ao play.

IRIA RECIBE UN E-MAIL COAS SÚAS COUSAS FAVORITAS

Iria, a pesar da súa timidez, foi capaz de explicarnos cada unha das fotos que recibíu nun e-mail moi especial. Fotos cheas de tenrura e amor. Iria estaba nerviosa pero moi contenta de ver cos choquetes as súas fotos, a súa cariña o dicía todo. Estade atentos e mirade canto medraron xa estes choquetes, ata os máis tímidos. Parabéns Iria!!! E graciñas familia por compartir con todos nós, estes trociños da vosa vida. Muack!!!

INAGURAMOS O RESTAURANTE DOS APOLOS CUN GRAN ALMORZO

Chegou o día de almorzar no cole e de inagurar o restaurante.
Despois de adestrar os días previos, facer os menús, aprender a cubrir as comandas, distribuir os postos e turnos de traballo, por fin, chegou o gran día.
Fixemos duas quendas de almorzo. No primeiro turno almorzaron 6 e atenderon 5 o restaurante e, no segundo turno ao contrario. Xa tiñamos os postos e o traballo a facer distribuido do día anterior e foi INCRIBLE!!!
Non vos adianto nada pero vale a pena cada minuto do vídeo.
NORABOA AOS APOLOS QUE ESTIVERON DE 10!

ALMORZAMOS NO COLE: O RESTAURANTE 1

Un mes máis toca preparar o almorzo mensual pero, nesta ocasión, imos unilo co proxecto do restaurante. Vai ser a primeira práctica así que temos que ver moitas cousas para facelo ben: elaborar o menú, onde se collen as comandas, facer os ensaios…
É un traballo moi serio e moi importante, senón vede coma o toman os Apolos.

TEMOS EIRUGAS PERO… QUE IMOS FACER?

Coma sabedes un ano máis estamos a criar os vermes de seda, pero hoxe sucedeu algo incrible no patio. Cando volviamos para clase Zaira dixo que Carla tiña unha eiruga no cabelo e así era, alí estaba, unha eiruga verde e alongada. Collémola e levámola a aula. Un neno da aula do profe Esteban atopou outra así que clase falamos delas.
David púxome na pista de onde atopalas porque dixo que as había na casa de Teo e que eran malas. Teo confirmou a historia e dixo que estaban nos buxos, así que fomos a buscalas. E alí estaban. O buxo estaba plagado delas o que xa me deu mala espiña.
Collemos unha cuantas para velas ben e fomos pedirlle a profe Luisa un recipiente para colocalas.
Eu este ano quería criar bolboretas cos nenos e aí tiñamos as eirugas pero… Despois da historia de David e Teo tiñamos que buscar información así que puxemos no google “eiruga do buxo” e descubrimos que é unha especie invasora de Asia que acaba cos buxos.
Así que agora teño as eirugas na clase e un gran dilema moral sobre si crialas ou desfacerme delas.
Mañá falarei cos Apolos e a ver que pensan eles, seguide atentos!!!


Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.

Únete a otros 29 seguidores

A %d blogueros les gusta esto: